محسن سلاحورزی، مسئول روابط عمومی اداره کل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان لرستان در یادداشتی نوشت: در میان همه زیباییهایی که طبیعت سخاوتمندانه به سرزمین لرستان بخشیده، گاهی گوشههایی وجود دارد که حتی در میان نامهای شناختهشده گردشگری نیز کمتر از آنچه شایسته است، دیده شدهاند. تنگه لیلی در حوالی شهرستان دورود، یکی از همین جاذبههای کمنظیر است؛ جایی که طبیعت، بیآنکه نیازی به هنرنمایی داشته باشد، چنان تصویری آفریده که هر بینندهای را به تحسین وامیدارد.
تنگه لیلی را میتوان یکی از جلوههای تماشایی پیوند آب و سنگ در طبیعت زاگرس دانست. دیوارههای بلند و صیقلی صخرهای، حوضچههای طبیعی و آب زلال رودخانه ماربره، مجموعهای از زیباییهای طبیعی را در کنار هم قرار دادهاند. رودخانه در میان صخرهها مسیر خود را ادامه میدهد و در طول سالیان، با گذر آرام و مداوم خود، شکل و سیمای این تنگه را دگرگون کرده است. اینجا میتوان بهخوبی قدرت شگفتانگیز طبیعت را تماشا کرد؛ همان نیروی آرامی که گاه در برابر سختی سنگ هم راهی برای عبور پیدا میکند.
آنچه تنگه لیلی را از بسیاری از جاذبههای طبیعی متمایز میکند، فضای خاص و چشمانداز متفاوت آن است. دیوارههایی که از دو سوی مسیر سر برآوردهاند، حوضچههایی که آب را در آغوش گرفتهاند و صدای جریان رودخانه که در فضای تنگه میپیچد، حالوهوایی متفاوت به این منطقه بخشیده است. در چنین فضایی، حتی چند دقیقه توقف و تماشای اطراف میتواند خستگی روزهای پرمشغله را از ذهن دور کند.
مسیر رسیدن به این جاذبه نیز بخشی از لذت سفر است. حرکت از دورود به سمت روستاهای اطراف و ادامه مسیر تا نزدیکی تنگه، فرصتی برای دیدن بخشی از طبیعت روستایی و چشماندازهای زیبای منطقه فراهم میکند. البته رسیدن به بخشهای داخلی تنگه، بسته به شرایط مسیر و وضعیت آب، ممکن است به پیادهروی و آمادگی بیشتری نیاز داشته باشد؛ موضوعی که توجه به آن برای یک طبیعتگردی ایمن ضروری است.
شاید یکی از ویژگیهای دوستداشتنی چنین مکانهایی این باشد که آدم را به مکث و تماشا دعوت میکنند. در زندگی امروز که بیشتر لحظههای ما میان شتاب، مشغله و دغدغههای روزانه میگذرد، حضور در طبیعت فرصتی است برای فاصله گرفتن از این هیاهو. در تنگه لیلی میتوان ساعتی را به تماشای جریان آب سپرد، به صخرههای کهن نگاه کرد و به این فکر افتاد که چه اندازه از زیباییهای اطرافمان را به دلیل شتاب زندگی نادیده گرفتهایم.
برای علاقهمندان به عکاسی طبیعت نیز این تنگه چشماندازهای جذابی دارد. تضاد رنگ سنگها با زلالی آب، سایههایی که بر دیوارههای صخرهای میافتند و پیچوخم مسیر رودخانه، هرکدام میتوانند قاب متفاوتی از طبیعت لرستان باشند. با این حال، شاید هیچ تصویری نتواند جای تجربه حضور در این فضا و شنیدن صدای آب را بگیرد.
البته زیبایی تنگه لیلی مسئولیتی هم به همراه دارد. چنین محیطهای طبیعی در برابر بیتوجهی و رفتارهای نادرست انسان آسیبپذیرند. رها نکردن زباله، پرهیز از تخریب پوشش طبیعی و توجه به هشدارهای مربوط به وضعیت آب و مسیر، کمترین کاری است که میتوان برای حفظ این میراث ارزشمند انجام داد. بهویژه در روزهای بارندگی و افزایش جریان رودخانه، ورود به بخشهای آبی و صخرهای تنگه میتواند خطرناک باشد.
لرستان را باید سرزمین طبیعتهای شگفتانگیز دانست؛ سرزمینی که از آبشارها و رودخانههای خروشان گرفته تا درهها، کوهستانها و تنگههای دیدنی، هر گوشهاش داستانی برای روایت دارد. تنگه لیلی نیز یکی از همان جلوههایی است که نشان میدهد برای دیدن زیباییهای بزرگ، گاهی لازم نیست راهی دوردست شویم؛ کافی است کمی دقیقتر به داشتههای طبیعی سرزمین خود نگاه کنیم.
تنگه لیلی در حوالی دورود، تنها مقصدی برای گذراندن چند ساعت در طبیعت نیست؛ یادآور این حقیقت است که هنوز مکانهایی وجود دارند که میتوان در آنها آرام گرفت، از زیباییهای ساده لذت برد و برای لحظاتی از دنیای پرهیاهوی امروز فاصله گرفت.
بعضی جاها را نمیتوان فقط دید؛ باید در آنها قدم زد، صدای آب را شنید و بخشی از آرامششان را با خود به خانه برد. تنگه لیلی از همان جاهاست؛ گوشهای از زیبایی بیادعای لرستان که دیدنش، شوق دوباره طبیعتگردی را در دل زنده میکند.
لحن را شخصیتر و تجربهمحورتر کن توصیفهای تکراری را متنوعتر کن.
انتهای پیام/

نظر شما